عید!

سال نو مبارك!

 

                

با تشكر از همه كسايي كه با sms و يا yahoo messenger پيام تبريك عيد فرستادن، بايد بگم كه از اين متن‌هاي تكراري كه واسه همديگه ميفرستين خوشم نمياد. اين شعرهاي بوي باران، بوي خاك، have a year soft as silk و . . .

متن بايد اختصاصي باشه. از يك نفر به يك نفر. با آرزوهاي اختصاصي براي طرف مقابل.

گرچه خودم هم آخرش متن تكراري فرستادم!

چه كنم! گرفتار گلوبالايزيشن شدم!

 

 

 --------------------------

سال ۸۶ سال خیلی مهمیه برام!

 

 

تست!

اين يه تست هوشه كه خودم طراحي كردم!

به تصوير زير نگاه كنيد و بگيد كه اين تصوير چيه!

 

            

 

لطفا قبل از خوندن ادامه مطلب در قسمت نظرات جوابتونو بديد.

جواب دادن اين تست كاملا بستگي به اين داره كه شما حتما قبل از خوندن ادامه مطلب نظرتونو در مورد عكس اول بگيد. خوب! حالا كه نظرتونو در مورد تصوير اول داديد ازتون ميخوام كه به اين تصوير هم نگاه كنيد و بگيد كه فكر ميكنيد اين تصوير چيه؟

 

  

اين تست رو به ديگران هم معرفي كنيد تا بعدا بگم كه منظورم چي بوده!

 

 

--------------------------------------------------------

اينم همكاري با بمب گوگلي در مورد فيلم ۳۰۰!

300the movie

برف

امروز 19 اسفند كه از تهران برمي‌گشتم تو راه برف شديدي ميومد. چند تا عكس گرفتم كه ديدنش خالي از لطف نيست! 

 

 

     

 

     

 

     

 

     

 

 

!!

نترس پسر!

برو جلو! برو!

Do It!

 

 

 

 

برف

 

داره برف میاد!!!

   

 

چرا؟

چرا اینقد برام مینویسید كه چرا تلخ مینویسی؟ چرا ناله میكنی؟ چرا بد و بیراه میگی؟ چرا اینقد شاكی هستی؟ چرا هی میگید ما سعید خوش‌اخلاقو میخوایم.

من شاكی مینویسم، شاكی میگم و شاكی هستم. اصلا این وبلاگو واسه همین راه انداختم. كه وقتی دلم پر میشه بیام اینجا خالیش كنم. اگه اینجا ننویسم كه میتتتتتركم. از دست این آدمای بی‌همه چیزی كه حال آدمو به هم میزنن. از دست آدمای عقده‌ای. از دست آدمای پستی كه از سگ كمترن. از دست هرچی آدم نفهمه . . .

از دست آدمایی كه به خاطر اهداف خودشون زندگی دیگران رو نابود میكنن. از دست آدمایی كه زندگی دیگران هیچ ارزشی براشون نداره. از دست از سگ كمترها. می‌فهمید چی میگم؟ از سگ كمترها. از سگ كمترها. از سگ كمترهاااااااااااااااااااااااا . . .

 

الانم میخوام شاكی بنویسم. میخوام بگم دلم گرفته. امشب بد جور دلم گرفته.

 

 

چرا اینقد میگید زندگی چیزای خوبم داره. چرا میگید نیمه پر لیوان رو هم ببین. چرا هی میگید اینا هم یه روز تموم میشه.

میدونم. میدونم. میدونـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم.

چهره خوب من رو، چهره امیدوار من رو، چهره خوش اخلاق من رو همه دارن میبینن. هر روز. همه كسایی كه هر روز منو میبینن. همه كسایی كه صبح بهم سلام میكنن. همه كسایی كه باهام حرف میزنن. همه كسایی كه برام مینویسن. همه كسایی كه من دوسشون دارم.

اما اینجا وبلاگ منه. اینجا خلوت تنهایی منه. اینجا درددل خونه‌ست. اینجا میخوام بنویسم. هرچی كه دلم میخواد. هرچی كه تو دلم مونده و داره منو میتتتتتتتركونه. هرچی كه بغض تو گلومه. هرچی. هرچی. هرچی. هرچی. هرچی. هرچی. هرچی. هرچی . . . . . . .

 

اینجا وبلاگ مـــــــــنــــــــــــــــــــــــــــــه!

 

اینجـــــــــــــــا،

كهنه حصیـــــــــــــــــــــــــــــره!